Άμα δε στεριών’, ρίξ’ το στο σταυροδρόμι.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η ιστορία που περιγράφεται παρακάτω είναι πραγματική και συνέβη στην Ορμύλια, όμως για ευνόητους λόγους, τα ονόματα που χρησιμοποιούνται είναι φανταστικά. 

Πριν λίγες μέρες επισκέφτηκα την κα Ειρήνη στην Ορμύλια να μου διηγηθεί μία απίθανη ιστορία που συνέβη πριν από περίπου 50 χρόνια.

Η κα. Ειρήνη είχε γεννήσει δύο αγόρια, τα οποία πέθαναν σε ηλικία δυόμισι και τριάμισι ετών. Τότε, της πέρασε από το μυαλό να μείνει χωρίς παιδί. Όμως, η θεια η Άννα, της πεθεράς της η αδερφή, της είπε: «Κάνε το σταυρό σου και κάνε ακόμα ένα παιδί. Μη μένεις έτσι. Και θα το ρίξουμε στο σταυροδρόμι.» 

Μέχρι κι εκείνη την περίοδο, αν δεν στέριωναν (δηλαδή, δεν επιβίωναν) τα παιδιά, συνηθιζόταν να τα «ρίχνουν» σε ένα σταυροδρόμι και να περιμένουν καρτερικά κάπου κρυμμένοι. Τι περίμεναν; Να εμφανιστεί ο πρώτος περαστικός που θα δει το παιδί, ο οποίος στη συνέχεια ήταν υποχρεωμένος σύμφωνα με το έθιμο, να βαφτίσει το παιδί. Έτσι, σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη της εποχής, εξασφαλιζόταν ότι το παιδί θα στεριώσει.

Μετά από καιρό, κι αφού πήρε την απόφαση να το ρίξει στο σταυροδρόμι, γεννάει ένα αγοράκι κι όταν έγινε οχτώ μηνών ήρθε η ώρα για να το «ρίξει» στο δρόμο.

«Χωρίς να το θέλω, ο Θεός μου το ‘δωσε. Χωρίς να το ξέρω. Έτσι τυχαία.»

Αρχικά, πήγε να πάρει άδεια από την κα  Ελένη, την κουμπάρα της, μιας και η σχέση με τους κουμπάρους ήταν τόσο έντονη, που εκτιμούσαν στο έπακρο τα λεγόμενά τους. «Άμα σε βλασφημήσει ο κουμπάρος δεν είναι καλό πράγμα.», πρόσθεσε η κα Ειρήνη.

«Με όλη την καρδιά μου.» της είπε η κα Ελένη και έφυγε για να ετοιμάσει τον μικρό.

Τον τάισε, τον έκανε μπάνιο και τον έντυσε με ωραία ζεστά ρούχα που της έστειλε ο αδερφός της, λίγες μέρες πριν, από τη Γερμανία και φώναξε τη θεια την Άννα για να πάει τον μικρό στο σταυροδρόμι μιας και δεν επιτρεπόταν να πάει η ίδια η μάνα του παιδιού.

«Όχι από την πόρτα, από το παράθυρο.», της είπε η θεια η Άννα. «Από το παράθυρο δώσε μου τον μικρό. Δεν κάνει από την πόρτα.» . Έτσι κι έγινε. Η κα Ειρήνη έβγαλε τον μικρό από το παράθυρο του δεύτερου ορόφου, όπου η θεια η Άννα άπλωσε τα χέρια της, τον πήρε στην αγκαλιά της, κατέβηκε τις πλαϊνές τις σκάλες και κίνησε για το σταυροδρόμι που βρίσκεται λίγο πιο κάτω από το σπίτι τους. «Εκεί στη βρύση του Κουτσού μπροστά.», μου είπε για να καταλάβω.

Το άφησε το παιδί κάτω στο χώμα για λίγη ώρα πάνω σε μια κουρελού και κρύφτηκε σε μια καλύβα εκεί κοντά και περίμενε καρτερικά. «Έπαιζε ο μικρός με τα χεράκια του, είχε και την πιπιλούδα του.», μου έλεγε η κα Ειρήνη φανερά συγκινημένη.

Ένας κύριος φαίνεται να πλησιάζει από μακριά, βλέπει τον μικρό, κοντοστέκεται και σκέφτεται «Τι ρε; Μπαστάρκο είναι και τ’ απαράτσαν ιδώ;». Ήταν ο θείος ο Τάκης που είχε πάει πολύ πρωί να ταΐσει τα γουρούνια που είχε στην καλύβα του λίγο πιο κάτω. Τότε εμφανίζεται η θεια η Άννα και του λέει «Μη το βλεπς. Είναι παιδί σ.». Ο θείος ο Τάκης ρώτησε ποιανού είναι και τότε η θεια η Άννα του απαντάει: «Είναι του μπάρμπα τ’ Γιώρ’ το παιδί. Και το βάλαμε στο δρόμο γιατί δεν της στεριώνουν της καημένης τα παιδιά. Και κάνε το σταυρό σου και πάρ’ το.»

Αφού έκανε τον σταυρό του και μια μετάνοια, πήρε το παιδί στην αγκαλιά και κίνησε για το σπίτι της κας Ειρήνης.

Κι εκεί που ήταν με τον σύζυγό της και τους είχε φάει η αγωνία, βλέπουν τον θείο Τάκη να έρχεται καταχαρούμενος. Η πρώτη του κουβέντα ήταν: «Καλημέρα κουμπάρα και να μας ζήσει το παιδί!» . Κάνει μία μετάνοια η κα Ειρήνη και το πήρε στην αγκαλιά της. Τι χαρά έκανε εκείνη τη στιγμή δε περιγράφεται!

Αφού του έκαναν καφέ για να πιει, ο θείος ο Τάκης τους εξιστορεί μία απίθανη σύμπτωση:

«Όπως εγώ βρήκα το παιδί σας, ο πατέρας μου είχε βρει στο ίδιο σημείο τον Γιάννη τον Παπαδόπουλο. Και όταν μου διηγούνταν ο πατέρας μου εκείνη την ιστορία, πού να φανταζόμουν ότι θα συνέβαινε το ίδιο σε μένα!»

Το γλέντι που ακολούθησε ήταν απίστευτο. «Γάμο σχεδόν κάναμε.», λέει η κα Ειρήνη με περίσσια χαρά στο πρόσωπό της.

Και η κουμπαριά συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, αφού ο Μιχάλης, ο γιος του θείου Τάκη, βάφτισε την εγγονή της κας Ειρήνης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s